Andy Summers

Andy Summers

fot. Wikimedia Commons

Andy Summers

kraj: Wielka Brytania

gatunek: jazz, rock

Andrew James Somers, a raczej Andy Summers (urodzony 31 grudnia 1942 w Poulton-le-Fylde) to legendarny gitarzysta oraz kompozytor. Summers znany jest w świecie muzycznym przede wszystkim za swój udział w zespole The Police, gdzie dzielił deski sceniczne z takimi gwiazdami jak Sting oraz Stewart Copeland. Summers jest swego rodzaju ambasadorem marki gitarowej, ponieważ do każdego stylu grania posiada swój ulubiony wariant, z którym się nie rozstaje. Jeśli chodzi o granie muzyki rockowej, jego wyborem zawsze jest Fender Telecaster, a w przypadku jazzu zawsze - Gibson. Dzięki swojemu artyzmowi Summers określany jest, jako latarnia morska na morzach muzyki jazzowej, poważnej, new age, rock oraz wielu innych, stanowiąc inspirację oraz ideał, którego wymagają od siebie najrozmaitsze zespoły na całym świecie.

Andrew Somers w połowie lat 70 – tych zmienił swoje nazwisko na Summers, stając się obecną rozpoznawalną ikoną świata muzyki.

Summers już, jako nastolatek żywo interesował się muzyką, dość wcześnie zaczął grywać Jazz na gitarze w lokalnych klubach w Dorset. Doświadczenia te były dla niego punktem wyjścia dla późniejszej, coraz bardziej śmielszej kariery muzycznej. Swoją studyjną przygodę rozpoczął w latach 60-tych XX wieku, wstępując do zespołu Zoota Moneya o nazwie Zoot Money’s Big Roll Band, razem z jego późniejszym (niezapomnianym) psychodelicznym wcieleniem Dantalian’s Chariot. Oba te zespoły stanowią barwną kartę w historii londyńskiego światka klubowego.

W 1968 roku Summers przez okres kilku miesięcy należał do, uważanej przez niektórych fanatyków muzycznych legendarnej, grupy Soft Machine. Mimo że nie dorobił się z nimi ani jednego albumu, to jego partie gitarowe miały bezpośrednie przełożenie na wzrost popularności zespołu. Jednym z jego największych osiągnięć jest wspólne nagrywanie z takimi zespołami jak Eric Burdon and the New Animals oraz artystami jak Neil Sedaka, Joan Armatrading, Kevin Avers, Kevin Coyne, Tim Rose oraz Jon Lord.

Jako główny czynnik swojego wyjątkowego sukcesu, Summers może zaliczać swój wkład gitarowy w zespole The Police, który uchodzi za jeden z największych i najbardziej wpływowych zespołów lat 80 – tych oraz dalszych. Styl gitarowy Summersa był automatycznie rozpoznawany na całym świecie przez milionowe rzesze muzycznych entuzjastów, nadając takim piosenkom The Police jak "Message in a Bottle", "Don't Stand So Close to Me", czy "Every Breath You Take" ponadczasowego brzmienia. Za swój instrumentalny utwór „Behind My Camel” (która była autorstwa Summersa), The Police została uhonorowana w 1980 roku nagrodą Grammy, w kategorii „Najlepszy rockowy utwór instrumentalny”.

Styl myzyczny Summersa to doskonałe wyważenie zróżnicowanych efektów gitarowych, nie korzysta on z „pirotechniki” gitarowej, dzięki czemu jego gra od lat zachowuje wyjątkowy rodzaj głębi. W ostatnich latach muzyk wraca jednak do korzeni, stosując w swojej twórczości standardowy zestaw: Wzmacniacz → Gitara.

Summers nie ogranicza się jedynie do występów scenicznych, jego styl oraz doświadczenia muzyczne dały mu możliwość tworzenia muzyki do filmów. Jego najbardziej znanymi kompozycjami są Down and Out In Beverly Hills oraz Weekend at Bernie’s.

W trakcie swojej kariery solowej, Summers nagrał całą masę albumów, zapraszając do współpracy wielkie nazwiska świata muzyki jak na przykład:

  • John Etheridge,
  • Vinnie Colaiuta,
  • Robert Fripp,
  • Herbie Hancock,
  • Brian Auger,
  • Aliane Elias,
  • Tony Levin,
  • Ginger Baker,
  • Deborah Harry,
  • Q-Tip,
  • Sting.

W marcu 2003 roku the Police reaktywowało się na potrzeby uroczystości, przyjęcia ich grupy w poczet największych rockowych grup wszech czasów. Rok ten stanowił również czas gdzie Summers powiększył swoją solową dyskografię o 10 album – Earth + Sky, składający się z samych instrumentalnych utworów stylizowanych na nowoczesne brzmienie.