Backstreet Boys

Backstreet Boys

Backstreet Boys

Przez 12 lat trwania międzynarodowej kariery, Backstreet Boys sprzedali ponad 76 milionów płyt, ich single okupywały szczyty list przebojów, nadając tym samym zespołowi status jednej z najbardziej popularnych i odnoszącej najbardziej spektakularne sukcesy grupy w historii muzyki rozrywkowej.

Backstreet Boys, czyli Brian Littrell, Nick Carter, Howie Dorough i A. J. McLean i Kevin Richardson. Pierwszy, a przy tym najpopularniejszy boys-band stworzony przez Lou Pearlmana w 1993 roku. Trzynastokrotnie, ich nagrania znalazły się na liście notowania Billboard Hot 100, a ich płyty rozeszły się w ponad stu-milionowym nakładzie.
Łowca talentów Lou Pearlman zainspirowany zespołami z lat 80-tych umieścił ogłoszenia w poszukiwaniu młodych artystów, by stworzyć własny boys-band. Po około rocznych przesłuchaniach wyłoniono J. McLeana, Howiego Dorough i Nicka Cartera, Burka Parsona, Sama Licata i Charlesa Edwardsa. Trzej ostatni jednak szybko zrezygnowali ze wspólnie realizowanego projektu, dzięki czemu do zespołu wszedł Kevin Richardson. Ostatecznie skład grupy został rozszerzony o jeszcze jednego członka – Briana Littrella – kuzyna Richardsona.
Dwa ich pierwsze utwory („Lover Boy” i „Get Ready” ) zostały napisane i wyprodukowane przez Boba Curiano – przyjaciela Pearlmana. Promocje natomiast powierzono Johniemu Wrightowi i Donnie Wright, którzy organizowali im liczne występy w szkołach i centrach handlowych, dzięki czemu szybko zostali rozsławieni wśród młodzieży.
Uwieńczeniem ich wejścia na rynek międzynarodowy, było nadanie im tytułu najlepszego zespołu, przez telewidzów w Niemczech i przyznanie złotej płyty za singiel „I'll Never Break Your Heart" w Austrii. Kolejne ich płyty zostały pokryte platyną w Niemczech, Azji i Kanadzie. Co dało im miano najlepszego debiutu na świecie.
W 1997 popularność popu wzrasta, wiec Jive Records i Pearlman dcydują się na nagarnie nowej płyty i próbę wejścia na rynek amerykański. "Quit Playing Games With My Heart" w stanach została wzbogacona o utwory z płyty wydanej na rynku europejskim. Zdobyli miejsca na listach przebojów w USA, a w Niemczech, Norwegii, Szwajcarii, Finlandii i Austrii stali się numerem jeden. Dwa albumy sprzedano ponad 28 milionów egzemplarzy na całym świecie (14 milionów egzemplarzy w USA)
W 1997 zespól wytoczył Pearlmanowi proces, który w niedługim czasie wygrali, o utajnianie zysków zespołów i wydawanie im jedynie niewielkiej części dochodu ze sprzedaży płyt i koncertów.
Rok 1998 był wyjątkowo ciężki dla Backstreet Boys: Littrell musiał poddać się operacji na otwartym sercu, koleinie odwołano występ w Minnesocie ze względu na śmierć siostry Dorougha. Zespół dopiero pod koniec roku rozpoczął prace nad nowym albumem.
W 1999 rozpoczęli współpracę z „The Firm”, oraz otrzymali swoja pierwsza nagrodę Diamond z RIAA za dziesięciomilionowa sprzedaż pierwszej płyty.
Wydanie nowej płyty - „Millenium” - zostało bardzo mocno nagłośnione poprzez pojawianie się zespołu na MTV Total Request Live. Backstreet Boys znaleźli się na pierwszym miejscu Billboard 200, gdzie zostali, aż przez dziesięć tygodni. W pierwszym tygodniu sprzedaży album rozszedł się w nakładzie miliona stu-trzydziestu-czterech tysięcy. Aktualnie jest na czwartym miejscu najlepiej sprzedających się płyt epoki, pokryty trzynastokrotną platyną.
W 2000 roku chłopcy wydają płytę „Black & Blue”. W celu wypromowania płyty w sto godzin przelecieli świat, w tym pięćdziesiąt-pięć godzin sprzedając na podroży, a czterdzieści-pięć na publicznych wystąpieniach w Szwecji, Japonii, Australii, południowej Afryce, Brazylii i USA. Dzięki tej akcji album sprzedał się na całym świecie w pierwszym tygodniu, w aż pięciu milionach sztuk. Promocji pomógł fakt, że trzynaście utworów zostało napisanych przez członków grupy, a w tym dwa przez wszystkich pięciu.
W 2001 wyruszyli w trasę koncertową „Black & Blue Tour” po pięciu kontynentach. W połowie została jednak wstrzymana ze względu na A.J. McLeana, który musiał udać się na odwyk alkoholowy i kokainowy, oraz leczenie depresji. Trasę przełożono na wrzesień, lecz ze względu na ataki terrorystyczne, w których zginął jeden z załogi Backstreet Boys, odwołano występy zagraniczne.
Również w 2001 roku zespól wykonał hymn narodowy przez Super Bowl XXXV.
Nick Carter w 2002 zdecydował się na karierę solową w związku z tym zespól zawiesił swoja działalność.
Dopiero w 2004 nastąpiło pogodzenie i próba wydania albumu pozwalającego na powrót na scenę muzyczna. Zdecydowali się wówczas na małą trasę koncertowa po Azji i Meksyku. Pomocny przy powrocie na scenę okazał się film dokumentalny o zespole „Behind The Music” nadany w telewizji VH1.
Po powrocie na scenę muzyczna w 2005 roku, radykalnie zmienili swój styl muzyczny, poprzez użycie w utworach tylko „żywych” instrumentów, w tym na niektórych grają oni sami, co w rezultacie dało im brzmienie bardziej pop-rockowe. Ich album „Never Gone” znalazł się na trzecim miejscu notowań sprzedaży w USA i na pierwszym miejscu w Japonii, Pakistanie, Niemczech, Indii, Chile, Brazylii i Korei Południowej.
W 2006 Kevin opuścił zespól. Po roku wydano szósta płytę –„Unbreakable” , która nie przyniosła im, aż tak spektakularnego sukcesu.

oficjalna strona: www.backstreetboys.com