Słuchaj
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Konrad Piasecki
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Marcin Sońta , Mateusz Ptaszyński
Damian Michałowski, Michał Korościel
Justyna Dżbik, Roman Osica
Marcin Wojciechowski
Sprawdź co graliśmy

Teraz gramy

Bobby Womack

Bobby Womack

fot. Wikimedia Commons

Bobby Womack

kraj:

gatunek:

Robert Dwayne „Bobby” Womack (urodzony 4 marca 1944 – zmarł 27 czerwca 2014 roku) był amerykańskim wokalistą, songwriterem, muzykiem oraz producentem wykonującym rozmaite wariacje muzyczne z pogranicza R&B, soulu, gospel, country, rock and rolla oraz doo-woop. Womack był artystą wielkiego kalibru, który w trakcie swojej kariery muzycznej, nie tylko dorobił się rozległej dyskografii, ale pomagał również przy tworzeniu największych hitów takim sławom jak chociażby Rolling Stones („It’s All Over Now”).  

Jako wokalista Bobby Womack zdobył szczególne uznanie za swój unikalny styl oraz głębię lirycznego przekazu, który doskonale odzwierciedla się w jego najpopularniejszych przebojach jak: "Lookin' For a Love", "That's The Way I Feel About Cha", "Woman's Gotta Have It", "Harry Hippie", "Across 110th Street", "If You Think You're Lonely Now" oraz "I Wish He Didn't Trust Me So Much".

W wieku 21 lat Womack wywołał duży skandal w środowisku muzycznym, poślubiając wdowę po Samie Cooku, w zaledwie trzy miesiące po śmierci jej męża. W efekcie na jakiś czas Womack doświadczył ostracyzmu w soulowym świecie muzycznym, został kilka razy pobity oraz wyproszony z koncertów. W 1970 roku małżeństwo się rozwiodło, gdy wyszło na jaw, że Womack ma romans ze swoją 18 – letnią przyrodnią córką. W efekcie zażartej kłótni, Barbara strzeliła z broni do swojego męża. Ich syn Vincent w 1986 roku popełnił samobójstwo.

Bobby ciężko przeżył te liczne niepowodzenia, wpadając w uzależnienie od narkotyków. Jego drugie małżeństwo z Reginą Banks (z którą miał dwóch synów), również zakończyło się rozwodem, głównie z powodu nadużywania kokainy przez Womacka.  W swoich memuarach Bobby przyznaje, że narkotyki stanowiły dla niego niekiedy siłę napędową do pracy. Zaczął dość wcześnie – w 1960 roku pojawiając się często na narkotykowych bibach, których gospodarzem był Sly Stone. Stopniowe nadużywanie kokainy, przerodziło się w rozległe uzależnienie w 1970 roku. Po części za swoje uzależnienie, Womack obwiniał śmierć własnego syna. Przez większość lat 80-tych, Womack zmagał się z uzależnieniem, które bardzo przystopowało rozwój jego kariery muzycznej. Mimo, że nagrywał on dalej oraz współpracował z wieloma artystami, to przyjęte tempo bardzo odbiegało, od dawniej wykazywanego dynamizmu.

Z końcem lat 80-tych udał się do kliniki rehabilitacyjnej, gdzie udało mu się wygrać z nałogiem. Jako artysta Womack był ciężko doświadczany, nie tylko życiowo, ale również zdrowotnie – cierpiał na raka prostaty, cukrzycę oraz miał wczesne objawy choroby Alzheimera.

Kariera.

Kariera muzyczna Bobby’ego zaczęła się zanim skończył 10 lat – podróżował on wtedy razem ze swoimi czterema braćmi, jako „Womack Brothers”, wykonując muzykę gospel. Jako grupa gospelowa wydali kilka unikalnych utworów, jak na przykład „Buffalo Bill”.

W połowie lat 50-tych występ grupy zobaczył główny wokalista The Soul Stirrers - Sam Cooke, który od tego momentu stał się oficjalnym mentorem młodych muzyków i pomógł im w ich dalszym koncertowaniu.

W 1960 roku Coke założył SAR Records i rok później zaprosił kwintet Womacków do współpracy. Razem wydali wiele gospelowych singli. Za namową Cooka „Womack Brothers” przemianowało się na The Valentinos. Zmienili oni wtedy również swój styl gry oraz śpiewu z gospel na bardziej soulowo-popowy. Cooke pomógł muzykom w stworzeniu ich pierwszego wielkiego hitu „Lookin for a Love”, który był popową wersją gospelowej piosenki „Couldn’t Hear Nobody Pray”. Piosenka stała się olbrzymim hitem, dzięki któremu muzycy mogli wystąpić podczas trasy koncertowej razem z Jamesem Brownem. Następnym dużym sukcesem muzycznym był „It’s All Over Now” (piosenka z naleciałościami stylu country), wydana przy dużym współudziale kompozycyjnym Bobby’ego (w 1964). Dzieło to zaczęło coraz szybciej wspinać się na szczyt list przebojów, kiedy zainteresowali się nim The Rolling Stones.

Wraz z zabójstwem Cooka, SAR Records przestało istnieć, a razem z nim The Valentinos. Od tego czasu Womack skupił się na swojej karierze solowej. W jej trakcie współpracował między innymi z takimi sławami jak: Ray Charles, Aretha Franklin, George Benson, Sly Stone, Gabor Szabo oraz Janis Joplin. Działalność songwriterska szybko zwróciła na Bobby’ego uwagę Wilsona Picketta.

W efekcie w 1968 roku Womack podpisał kontrakt z Minit Records i wydał swój solowy album – „Fly Me to the Moon”. Po wydaniu jeszcze dwóch albumów Womack postanowił pożegnać się z Minit Records i podpisać kontrakt z United Artist. Był to swoisty punkt zwrotny, ponieważ podczas współpracy z United zmienił on całkowicie swoją prezencję i styl wydając album „Communication”. Krążek szybko wspiął się na czołowe miejsca najważniejszych list przebojów, zjednując Womackowi nowe rzesze fanów, które wcześniej o nim nie słyszały. Po wyjątkowym sukcesie „Communication”, Womack wydał jeszcze dwa albumy oraz kilka singli w tym „Harry Hippie”, który uzyskał status złota. Z kolei singiel „Woman’s Gotta Have It” stał się pierwszym dziełem Womacka, które zajęło pierwsze miejsce na listach przebojów R&B.

W 1974 roku Bobby Womack wydał swój najlepszy singiel – remake „Lookin for a Love”. Jego solowa wersja pod względem popularności, przebiła tą wykonywaną przez The Valentinos, podbijając listy przebojów.

Od 1985 roku kariera muzyczna Womacka bardzo zwolniła - głównie z powodu jego problemów z narkotykami. Po odzyskaniu równowagi w latach 90-tych wydał swój dwudziesty album zatytułowany „Resurrection”

W kolejnych latach, aż do śmierci Bobby współpracował z czołowymi światowymi artystami, pomagając im przy ich indywidualnych projektach muzycznych, jak i wydając własne albumy.