Słuchaj
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Łukasz Konarski
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Marcin Sońta , Mateusz Ptaszyński
Michał Korościel
Kamila Terpiał , Roman Osica
Marcin Wojciechowski
Hubert Radzikowski
Redakcja Radia ZET
Sprawdź co graliśmy

Teraz gramy

Budka Suflera

Budka Suflera

Budka Suflera

Giganci polskiej sceny muzycznej. 

Giganci polskiej sceny muzycznej. Budka Suflera powstała w Lublinie, z inicjatywy muzyków Krzysztofa Cugowskiego (wokal), multiinstrumentalisty Romualda Lipki oraz perkusisty Krzysztofa Zeliszewskiego.

 Skład uzupełniał gitarzysta Andrzej Ziółkowski, z którym powstały takie płyty jak "Cień wielkiej góry" oraz "Przechodniem byłem między wami". Pierwsza z nich ukazała się w 1974 i zawierała takie nagrania jak "Jest taki samotny dom" czy utwór tytułowy. Innym ważnym nagraniem z tego okresu jest "Sen o dolinie", będący coverem "Ain't no sunshine" Billa Withersa. W 1976 roku ukazuje się album "Przechodniem byłem między wami", który chociaż słabszy od debiutu, okazał się pierwszą w historii Budki Suflera złotą płytą. Następny rok przynosi odejście z grupy wokalisty Krzysztofa Cugowskiego. Na jego miejsce zostaje przyjęty Stanisław Wenglorz, jednak szybko zostaje zastąpiony przez Romualda Czystawa. W tym czasie Lipko siada za klawiszami, natomiast funkcję basisty sprawować zaczyna Andrzej Ziółkowski. Nową twarzą w grupie jest też gitarzysta Jan Borysewicz. W tym składzie powstaje płyta "Ona przyszła prosto z chmur" (1980), która również zyskuje status złotej.

Kolejny album to wydany w 1982 roku "Za ostatni grosz", z którego pochodzi przebojowy utwór tytułowy, odkurzone po latach "Memu miastu na do widzenia" oraz kompozycja Borysewicza - "Nie wierz nigdy kobiecie" (ten ostatni ukazuje się dopiero na reedycji albumu). Grupa w tym czasie współpracuje z wokalistkami Anną Jantar, później Izabelą Trojanowską oraz Urszulą. W roku 1982 roku czynną współpracę z grupą, ze względu na problemy z głosem, kończy Romuald Czystaw, zastąpiony przez Felicjana Andrzejczaka. W składzie z Andrzejczakiem powstają przeboje "Jolka, Jolka pamiętasz" oraz "Czas ołowiu", jednak grupa nigdy nie zarejestrowała całego longplaya z tym wokalistą.

 Podczas pracy nad kompilacyjnym albumem "1974–1984" do grupy wraca Krzysztof Cugowski. Rok 1984 przynosi płytę "Czas czekania, czas olśnienia", nagraną w składzie z Cugowskim. Wydany dwa lata później album "Giganci tańczą" nie okazał się sukcesem, pomimo sporej popularności utworu tytułowego. Kolejnym albumem grupy był wydany w 1988 roku "Ratujmy co się da!!". Niedługo potem Budka wyjechała do USA, gdzie przetrwała kryzys rynkowy spowodowany przemianami ustrojowymi w Polsce.

Po powrocie do kraju grupa związuje się z wytwórnią New Abra, dla której nagrywa płytę "Cisza", która okazała się ogromnym sukcesem artystycznym i komercyjnym. Piosenki "Ragtime", "Cisza jak ta" czy "Twoje radio" stają się szybko przebojami. W roku 1995 ukazuje się album "Noc", zrealizowany w całości z gitarzystą Markiem Radulim (na poprzedniej płycie zagrał on tylko w trzech utworach). Album promowany był koncertami - grupa ruszyła w trasę z Perfectem.

1997 rok przynosi największy sukces komercyjny zespołu - album "Nic nie boli tak jak życie" a wraz z nim przebój "Takie tango". Wkrótce potem grupa obchodzi jubileusz 25-lecia - koncert w Carnegie Hall, ze względu na specyfikę miejsca, okazuje się wyjątkowy. Kolejne albumy zespołu nie powtarzają sukcesu poprzednika - "Bal wszystkich świętych" z 2000 roku oraz wydany dwa lata później "Mokre oczy". W międzyczasie grupa rozstaje się z wytwórnią New Abra, przechodząc do Pomaton EMI. Kolejny album grupy to nagrany już bez Marka Radulego oraz Mietka Jureckiego, album "Jest". Album, chociaż będący powrotem do rockowego grania i w nagraniu którego wzięło udział wielu znakomitych gości, nie okazał się jednak sukcesem. W 2009 roku grupa wydała płytę "Zawsze czegoś brak". Do tej pory to ostatni studyjny album grupy.

 oficjalna strona: www.budkasuflera.pl