Budka Suflera

Budka Suflera

Budka Suflera

Giganci polskiej sceny muzycznej. 

Giganci polskiej sceny muzycznej. Budka Suflera powstała w Lublinie, z inicjatywy muzyków Krzysztofa Cugowskiego (wokal), multiinstrumentalisty Romualda Lipki oraz perkusisty Krzysztofa Zeliszewskiego.

 Skład uzupełniał gitarzysta Andrzej Ziółkowski, z którym powstały takie płyty jak "Cień wielkiej góry" oraz "Przechodniem byłem między wami". Pierwsza z nich ukazała się w 1974 i zawierała takie nagrania jak "Jest taki samotny dom" czy utwór tytułowy. Innym ważnym nagraniem z tego okresu jest "Sen o dolinie", będący coverem "Ain't no sunshine" Billa Withersa. W 1976 roku ukazuje się album "Przechodniem byłem między wami", który chociaż słabszy od debiutu, okazał się pierwszą w historii Budki Suflera złotą płytą. Następny rok przynosi odejście z grupy wokalisty Krzysztofa Cugowskiego. Na jego miejsce zostaje przyjęty Stanisław Wenglorz, jednak szybko zostaje zastąpiony przez Romualda Czystawa. W tym czasie Lipko siada za klawiszami, natomiast funkcję basisty sprawować zaczyna Andrzej Ziółkowski. Nową twarzą w grupie jest też gitarzysta Jan Borysewicz. W tym składzie powstaje płyta "Ona przyszła prosto z chmur" (1980), która również zyskuje status złotej.

Kolejny album to wydany w 1982 roku "Za ostatni grosz", z którego pochodzi przebojowy utwór tytułowy, odkurzone po latach "Memu miastu na do widzenia" oraz kompozycja Borysewicza - "Nie wierz nigdy kobiecie" (ten ostatni ukazuje się dopiero na reedycji albumu). Grupa w tym czasie współpracuje z wokalistkami Anną Jantar, później Izabelą Trojanowską oraz Urszulą. W roku 1982 roku czynną współpracę z grupą, ze względu na problemy z głosem, kończy Romuald Czystaw, zastąpiony przez Felicjana Andrzejczaka. W składzie z Andrzejczakiem powstają przeboje "Jolka, Jolka pamiętasz" oraz "Czas ołowiu", jednak grupa nigdy nie zarejestrowała całego longplaya z tym wokalistą.

 Podczas pracy nad kompilacyjnym albumem "1974–1984" do grupy wraca Krzysztof Cugowski. Rok 1984 przynosi płytę "Czas czekania, czas olśnienia", nagraną w składzie z Cugowskim. Wydany dwa lata później album "Giganci tańczą" nie okazał się sukcesem, pomimo sporej popularności utworu tytułowego. Kolejnym albumem grupy był wydany w 1988 roku "Ratujmy co się da!!". Niedługo potem Budka wyjechała do USA, gdzie przetrwała kryzys rynkowy spowodowany przemianami ustrojowymi w Polsce.

Po powrocie do kraju grupa związuje się z wytwórnią New Abra, dla której nagrywa płytę "Cisza", która okazała się ogromnym sukcesem artystycznym i komercyjnym. Piosenki "Ragtime", "Cisza jak ta" czy "Twoje radio" stają się szybko przebojami. W roku 1995 ukazuje się album "Noc", zrealizowany w całości z gitarzystą Markiem Radulim (na poprzedniej płycie zagrał on tylko w trzech utworach). Album promowany był koncertami - grupa ruszyła w trasę z Perfectem.

1997 rok przynosi największy sukces komercyjny zespołu - album "Nic nie boli tak jak życie" a wraz z nim przebój "Takie tango". Wkrótce potem grupa obchodzi jubileusz 25-lecia - koncert w Carnegie Hall, ze względu na specyfikę miejsca, okazuje się wyjątkowy. Kolejne albumy zespołu nie powtarzają sukcesu poprzednika - "Bal wszystkich świętych" z 2000 roku oraz wydany dwa lata później "Mokre oczy". W międzyczasie grupa rozstaje się z wytwórnią New Abra, przechodząc do Pomaton EMI. Kolejny album grupy to nagrany już bez Marka Radulego oraz Mietka Jureckiego, album "Jest". Album, chociaż będący powrotem do rockowego grania i w nagraniu którego wzięło udział wielu znakomitych gości, nie okazał się jednak sukcesem. W 2009 roku grupa wydała płytę "Zawsze czegoś brak". Do tej pory to ostatni studyjny album grupy.

 oficjalna strona: www.budkasuflera.pl