Carmen McRae

Carmen McRae

fot. Wikimedia Commons

Carmen McRae

kraj: USA

gatunek: jazz

Carmen Mercedes McRae (urodzona 8 kwietnia 1922 roku – zmarła 10 listopada 1994 roku) była amerykańską piosenkarką jazzową, pianistką oraz aktorką, która mocno przyczyniła się do ukształtowania współczesnej sceny artystycznej. Jest ona uznawana za jeden z najbardziej wpływowych jazzowych wokali XX wieku. McRae w trakcie swojej kariery szeroko inspirowała się twórczością Billie Holiday, jednak z biegiem czasu ugruntowała ona swój specyficzny styl, który stał się jej wizytówką na muzycznej arenie międzynarodowej. Nagrała ponad 60 albumów, z których każdy jest niezmiernie bogatym wyrazem jej kunsztu artystycznego.

McRae urodziła się w Harlemie, gdzie rozpoczęła naukę gry na fortepianie, mając zaledwie 8 lat. Od dzieciństwa dźwięki takich legend jazzowych jak Louis Armstrong, czy Duke Ellington, wypełniały przestrzeń jej domu. Można śmiało powiedzieć, że Carmen wzrastała w jazzie i powoli do niego dorastała. Mając 17 lat spełniło się jej wielkie marzenie – poznała Billie Holiday. Artystka, tak jak przyznaje sama Carmen, stanowiła główną siłę napędową w jej karierze, dając jej zawsze inspiracje oraz motywację do dalszych wytężonych wysiłków.

Kariera.

Niedługo po tym McRae zaczęła regularnie grywać na pianinie w nowojorskim klubie Minton’s Playhouse – był to jeden z najbardziej rozpoznawalnych klubów jazzowych w Harlemie, gdzie występowały same gwiazdy tego gatunku. McRae grała tam, pracowała, jako sekretarka oraz wykonywała partie wokalne, jako chórzystka. To właśnie tutaj poznała Dizzy’ego Gillespie, Oscara Pettiforda oraz Kenny’ego Clarka, z którymi rozpoczęła swoją pierwszą poważną współpracę muzyczną. Nowy projekt szybko zwrócił uwagę profesjonalnego studia Decca, z którym McRae związała się na kilku letni okres, wydając wiele pamiętnych LP.

W 1948 roku McRae przeniosła się do Chicago, gdzie przez okres ponad 5 lat nieustannie występowała, grając na pianinie w najróżniejszych spotach jazzowych. Jak sama wspomina, lata spędzone w Chicago przyniosły jej wszystko, co posiadała przez resztę swojej kariery. Zdobyte doświadczenia pozwoliły na dokładne dotarcie unikalnej wizji muzycznej oraz jasno sprecyzowały cele na przyszłość. „Okres Chicagowski” był dla niej najlepszą muzyczną szkołą życia z możliwych.

Na początku 1950 roku artystka powróciła do Nowego Yorku, gdzie podpisała nowy kontrakt i wystartowała ze swoją karierą muzyczną. Liczne magazyny oraz środowiska krytyków muzycznych jednogłośnie określały ją, najlepszą wokalistką 1954 roku (między innymi magazyn Down Beat). McRae była zamężna dwukrotnie. Pierwszy raz z Kennym Clarkiem w 1946 roku, a drugi z basistą Ikem Isaackiem w 1950 roku. Oba małżeństwa zakończyły się rozwodem.

Efektem wczesnej przyjaźni ze swoją idolką Billie Holiday, McRae nigdy nie ukończyła swojego występu, nie wykonując przynajmniej jednej piosenki z jej repertuaru.

W trakcie swojej kariery Carmen nagrywała z najlepszymi z najlepszych, w światowym środowisku jazzowym, jej dwa wyjątkowe albumy „Take Five Live” (1961) powstały przy współpracy z Davem Bribeckiem oraz „Two for the Road” (1980) z Georgem Shearingiem, stanowią jedne z fundamentów muzyki jazzowej.

Twórczość Carmen McRae to chilloutowa przygoda najwyższych lotów. Artystka swoim głębokim melodycznym przekazem, zabiera słuchającego w krainę czystego, muzycznego geniuszu. Jej gigantyczna dyskografia sprawia, że każdy nawet najbardziej wybredny fan gatunku, będzie w stanie znaleźć coś dla siebie.