Słuchaj
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Konrad Piasecki
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Marcin Sońta , Mateusz Ptaszyński
Michał Korościel
Justyna Dżbik, Roman Osica
Marcin Wojciechowski
Hubert Radzikowski
Redakcja Radia ZET
Sprawdź co graliśmy

Teraz gramy

David Grey

David Grey

fot. Wikimedia Commons

David Grey

kraj: Wielka Brytania

gatunek: rock

David Grey (urodzony 13 czerwca 1968 w Sale) to brytyjski muzyk, autor tekstów oraz piosenkarz grający szeroko zakrojonego rocka.

Grey w czasach studenckich zaczął grywać w różnych formacjach punkowych oraz rockowych na terenie całego Liverpoolu. Doświadczenia te pozwoliły mu na dookreślenie swojego przyszłego stylu, jak i poznanie środowiska muzycznego od kuchni. Czasy studiów to również okres, gdy David zaczął próbować swoich sił w pisaniu poezji – następne lata wyostrzyły mu kunszt w tej sferze, pozwalając na stanie się prawdziwym wirtuozem słowa, którego głębokie przekazy liryczne potrafią porywać tłumy. Po zakończeniu nauki przeniósł się do Londynu. Tam chciał szerzej poznać świat muzyczny, szukając możliwości na realizację swoich pomysłów i projektów muzycznych.

Jego pierwsze albumy „A Century Ends” (1993) oraz „Flesh” (1994) mimo, że zostały ciepło przyjęte przez publiczność oraz środowiska krytyków muzycznych, nie odznaczyły się gigantycznym sukcesem komercyjnym. Stanowiły one ciekawe połączenie folkowo-rockowych konwencji, które urzekały swoją unikalnością, jednak ginęły w zalewie innych artystów tamtych czasów. Z początku David nie mógł wystarczająco przebić się ze swoim przekazem do szerszej publiczności. Londyn stanowił w tamtych czasach zagłębie dla wielu artystów, którzy zdominowali scenę muzyczną na wiele lat. Jednak Grey nie załamywał się i uparcie tworzył dalej, stabilnie rozwijając swoją karierę w umiarkowanym tempie. Każdy zdobyty fan szybko poznawał się na jego kunszcie, znajdując w muzyce Greya doskonałe połączenie liryzmu oraz wyjątkową melodyczność.

W 1996 roku David wydał trzeci album zatytułowany „Sell, Sell, Sell”, krążek ten znacznie różnił się od dwóch poprzednich. David poszedł tutaj bardziej w styl eksperymentalny, dodając wiele naleciałości z alternatywnego rocka oraz sporą dawkę elektroniki. Album nie trafił jednak na listy przebojów nawet pomimo pochlebnych opinii krytyków muzycznych – możliwie, że mainstream nie był jeszcze wtedy w pełni gotowy na nową wizję Greya.  Chociaż album nie trafił na listy przebojów, to utwór Davida „Late Night Radio” nieustannie rozgrzewał eter alternatywnych stacji radiowych w całej Wielkiej Brytanii.

Przełom w karierze Greya nastąpił razem z reedycją w 2000 roku, wydanego w 1998 roku albumu „White Ladder”. Remake był pierwszym dużym sukcesem komercyjnym dla artysty. Album rozszedł się w zawrotnym tempie, przynosząc mu pochwały ze strony krytyków oraz szerokie rzesze nowych fanów. Na płycie znalazły się między innymi takie przeboje jak: „This Year's love", „Babylon", „Sail Away" oraz „Please Forgive me". Płyta sprzedała się w rekordowym nakładzie – na terenie jedynie samej Irlandii było to ponad 100 tysięcy egzemplarzy (stając się najlepiej sprzedającym albumem w historii).

Idąc za ciosem w 2001 roku Grey wydał dwa albumy kompilacyjne: „The EPs 1992–1994” i „Lost Songs 95–98” - szybko zdobyły one sobie wysokie lokaty w brytyjskich notowaniach muzycznych. Na ten moment obecność Davida na międzynarodowej scenie muzycznej była już dobrze ugruntowana. Współpracował on z różnymi artystami oraz wiele koncertował, cały czas zbierając materiał do swoich nowych wydań. W 2002 roku wydał swój kolejny album „A New Day at Midnight”, który mimo że nie zrobił tak kasowego sukcesu jak poprzednie krążki, to i tak osiągnął status platynowej płyty – stając się drugim najlepiej sprzedającym się albumem w UK w 2002 roku. Wśród najbardziej rozpoznawalnych przebojów z tego albumu można wymienić: „The Other Side", „Be Mine" oraz „Dead in the Water".

W 2005 roku Grey powrócił z nowym dziełem muzycznym „Life in Slow Motion”. Po prawie 5 letniej przerwie Grey raz dwa na powrót odnalazł się w nowych realiach. Jego nowy album szybko osiągnął szczyt brytyjskich notowań muzycznych, a jego singiel promujący „The One I Love” przez ponad trzy miesiące utrzymywał się w pierwszej 10-tce British Chart. W 2007 roku po kolejnej przerwie Grey wydał kompilację „Shine: The Best of the Early Years”.

W 2009 roku w obiegu pojawił się kolejny album Davida Greya zatytułowany „Draw The Line”

 

Obecnie zespół Greya tworzą:

David Grey - wokal, fortepian, gitara

Rob Malone - gitara basowa, wokal

Neill MacColl - gitara, wokal

Keith Pryor - instrumenty perkusyjne, perkusja

James Hallawell - instrumenty klawiszowe

Caroline Dale – wiolonczela.

Byli muzycy:

Craig "Clune" McClune - instrumenty perkusyjne, perkusja, wokal

Tim Bradshaw - instrumenty klawiszowe, wokal

David Nolte - gitara, wokal

 

Grey to wyjątkowo charyzmatyczny oraz dynamiczny muzyk, którego pasja tworzenia przejawia się w każdym jego utworze. Prawdziwa głębia liryczna oraz pełne zdeklarowanie na zapewnianie swoim fanom jedynie tego, co prawdziwie najlepsze sprawia, że jego twórczość jest wartościowym dodatkiem do każdej playlisty.