Doors

Doors

Doors

The Doors – amerykański zespół rockowy, założony w 1965 roku w Los Angeles w Kalifornii i rozwiązany

The Doors – amerykański zespół rockowy, założony w 1965 roku w Los Angeles w Kalifornii i rozwiązany w 1973 roku, tj. dwa lata po śmierci wokalisty Jima Morissona. Powstanie zespołu jest wynikiem przypadkowego spotkania dwóch studentów kalifornijskiej filmówki na uniwersytecie w Los Angeles, tj. Jima Morrisona i Raya Manzarka. Pretekstem do późniejszego stworzenia zespołu było wspólne zamiłowanie do muzyki, gdzie Morrison ujawniał zacięcie w kierunku pisania tekstów oraz ich śpiewania zaś Manzarek bardziej jako kompozytor utworów oraz instrumentalista klawiszowy. Ten ostatni zaprosił do współpracy swoich dwóch przyjaciół, gitarzystę Robby'ego Kriegera oraz Johna Densmore'a na perkusji. Po tym nadali sobie nazwę „The Doors” nawiązując do tytułu książki Aldousa Huxleya „The Doors of perception”. Muzykę zespołu charakteryzował rytmiczny ład oraz precyzyjne i często długie instrumentalne solówki klawiszowo-gitarowe. Stylistycznie nawiązywali często do bluesu, jazzu czy nawet flamenco, do tego poetyckie teksty śpiewane silnym barytonem Jima Morrisona i to wszystko podkreślone scenicznym ekstrawertyzmem wokalisty. We wrześniu 1966 roku, zespól trafił do studia by nagrać swoją pierwszą płytę. Pierwszy singiel do albumu pt. „The Doors”, tj. „Break on Through (To the Other Side)” przeszedł bez większego echa, w przeciwieństwie do „Light My Fire”, który szybko podbił serca publiczności i osiągnął liczbę ponad miliona sprzedanych egzemplarzy, zaś cały album to ponad 3,5 miliona nabytych kopii. Z debiutanckiej płyty pochodzi również znamienity i nie mniej kontrowersyjny ponad dwunastominutowy „The End”. Drugi album „Strange Days” ukazuje się w 1967 roku, utrzymana w podobnym klimacie lecz nieco bardziej wyhamowana i bardziej wyciszona z takimi utworami jak „When the Music's Over”. Na płycie znalazły się również kultowe utwory jak „Love Me Two Times”, „Moonlight Drive” czy „People Are Strange”. W 1968 roku, formacja musiała poradzić sobie z problemami alkoholowymi Jima, które utrudniały pracę w studiu całemu zespołowi. Mimo tego trzeci już krążek „Waiting for the Sun”, z takimi kompozycjami jak „Hello, I Love You”, „Love Street” czy „The Unknown Soldier” zajmuje pierwsze miejsca zarówno w rodzimych Stanach Zjednoczonych jak i w Wielkiej Brytanii. Rok później, formacja wydaje „The Soft Parade” na której starano się nadać albumowi zgoła inny klimat poprzez wprowadzenie instrumentów dętych i aranżacji orkiestrowych. Przy okazji trasy koncertowej promującej czwarty album grupy, Jim Morrison miał ponoć się dopuścić obscenicznego i gorszącego zachowania na scenie podczas występu na żywo w Miami, 1-go marca 1969 roku. Głośna sprawa została jednak umorzona w wyniku braku dostatecznych dowodów.Na początku 1970 roku pojawia się album „The Morrison Hotel”, której nazwa została wzięta od przypadkowo spotkanego hotelu, nazywającego się właśnie "Morrison Hotel", a jego frontowa szyba widnieje na okładce płyty. Z takimi numerami jak „Waiting for the Sun”, „Roadhouse Blues”, „Indian Summer” twórczość The Doors wydaje się być bardziej optymistyczna, wciąż bijąca nostalgią, lecz już bez dekadencji. Wiosną 1971 roku, ukazuje się ostatnia, jak później się okazało, płyta z udziałem pierwotnego składu The Doors. „L.A. Woman” to szósty album studyjny zespołu. Wyprodukowany został przez samych muzyków zespołu gdyż ich pierwotny producent Paul A. Rothchild zrezygnował ze współpracy narastających konfliktów z coraz silniej nadużywającego alkoholu Morrisonem. Ostatnim utworem nagranym do tej płyty, to kultowy „Riders on the Storm”. Po tym Morrison opuszcza zespół i udaje się do Paryża, jeszcze przed premierą krążka. Jim już stamtąd nie wrócił gdyż zmarł nagle 3 lipca 1971 roku. Jak podawały wówczas oficjalne komunikaty, bezpośrednią przyczyną śmierci był atak serca, który miałby być konsekwencją trybu życia jakie prowadził Morrison. Śmierć Lidera The Doors uznano jako synonim śmierci całego The Doors co nie było do końca nietrafionym stwirdzeniem. Jeszcze w roku śmierci Jima, pojawiła się płyta pod szyldem The Doors „Other Voices”. Rok później ukazał się drugi album osieroconej formacji „Full Circle” a za razem ostatni w jej historii. W 2002 roku Ray Manzarek i Robby Krieger reaktywują swoją działalność muzyczną pod nazwą The Doors of 21st Century z brytyjczykiem Ianem Asbury na wokalu (The Cult). Od 2005 roku zespół został przemianowany na Riders on the Storm w wyniku konfliktu prawnego wynikającego z braku zgody eks-perkusisty The Doors, tj. Johna Densmora na używanie tej nazwy. Zespół pozostaje aktywny do dziś. oficjalna strona: www.thedoors.com