Marillion

Marillion

fot. Marillion

Marillion

Marillion - brytyjska grupa rockowa, z początku wykonująca neoprogresywny rock, później ewoluująca

Marillion - brytyjska grupa rockowa, z początku wykonująca neoprogresywny rock, później ewoluująca w bardziej indywidualne muzyczne rejony.Zespół powstał w 1979 roku i był, obok takich wykonawców jak Pendragon czy IQ, jednym z pierwszych zespołów nowej fali progresywnego rocka.Grupa odniosła w pierwszym etapie działalności ogromny sukces, gównie za sprawą starannie wyreżyserowanych spektakli koncertowych, w których kluczową rolę odgrywał charyzmatyczny wokalista Fish. Pierwszy album grupy "Script For A Jester's Tear" zrealizowana w składzie Fish - wokal, Steve Rothery - gitara, Mark Kelly - klawisze, Pete Travevas - gitara basowa oraz Mick Pointer - perkusja, był jeszcze mocno inspirowany Genesis, jednak już następny album pt. "Fugazi" pokazał bardziej indywidualną stronę grupy. Na drugim albumie za perkusją zasiadł już Ian Mosley, co nie pozostało bez wpływu na brzmienie Marillion. Teksty Fisha, mocno osobiste i poruszające najciemniejsze strony ludzkiego życia, zjednały grupie ogromną rzeszę fanów. Na największy sukces tej ery przyszło jeszcze poczekać - wydany w 1986 roku koncept album "Misplaced Childhood", poruszający tematykę dzieciństwa i jego wpływu na późniejsze życie, okazał się magnum opus Marillion ery Fisha. To z tej płyty pochodzą takie przeboje, jak "Kayleigh" czy "Lavender". Kolejnym, zupełnie świadomym artystycznie i dojrzałym dziełem był "Clutching At Straws" (1987). Tym razem wzięto na warsztat tematykę alkoholizmu. Rok 1988 przynosi zmiany, które bardzo znacząco wpłynęły na dalsze losy Marillion - zespół rozstaje się z dotychczasowym wokalistą - Fishem. Na jego miejsce zostaje przyjęty Steve Hogarth, znany dotychczas z grup The Europeans i How We Live. W składzie z nowym wokalistą, grupa nagrywa album o wiele mówiącym tytule "Season's End" (1989), z któego pochodzą takie przeboje, jak "Easter" czy "Uninvited Guest". Kolejna płyta "Holidays In Eden", przynosi nieco wygładzone, wręcz popowe brzmienie, które spotyka się z mieszanym przyjęciem ze strony fanów. Zespół musiał wziąć to pod uwagę i już wydana w 1993 roku płyta "Brave" okazała się wielkim sukcesem artystycznym. Zespół wrócił tu do idei koncept-albumu i wyszedł z tej konfrontacji obronną ręką. Również wysoki poziom utrzymuje kolejny album brytyjczyków "Afraid Of Sunlight", mimo to zespół rozstaje się z dotychczasowym wydawcą - EMI. Kolejny album "This Strange Engine" ukazuje się już w barwach Castle, a utwory takie, jak "Man Of Thousand Faces" (pierwsze miejsce na niemieckiej liście przebojów) czy "Estonia" (zainspirowany katastrofą promu MS Estonia, podczas której zginęło 852 osób) stały się kolejnymi ważnymi utworami w historii Marillion. Następny, dziesiąty już album "Radiation" (1998) nie powtórzył artystycznego sukcesu, głównie ze względu na pośpiech, w jakim był realizowany. Wydany w 1999 roku "Marillion.com" został przyjęty dosyć chłodno, co nie zmienia faktu, że grupa dalej podążała własną ścieżką i nie bała się eksperymentów. Podobnie sytuacja przedstawia się na płycie "Anoraknophobia" z 2001 roku. W roku 2004 ukazuje się album "Marbles", będący jednym z największych osiągnięć Marillion ery Hogartha. Singiel "You're Gone" uplasował się w Top 10 brytyjskiej listy przebojów. Jego sukces powtórzył następny singiel "Don't Hurt Yourself". W 2007 roku ukazuje się następca "Marbles" - album "Somewhere Else". Płyta świetnie radzi sobie w Polsce - przez dwa tygodnie zajmowała 11 miejsce na Oficjalnej Liście Sprzedaży. Zaufanie fanów nie zostało nadszarpnięte - płyta w pełni potwierdziła klasę Marillion. Jeszcze pod koniec 2008 roku ukazuje się kolejny album grupy - dwupłytowy "Happiness Is The Road". Tym razem zespół postanowił udostępnić album za darmo w internecie, co mimo podobnych eksperymentów np. Radiohead, wciąż jest posunięciem tyle odważnym, co ryzykownym. Warto wspomnieć, że grupa Marillion często gości na koncertach w Polsce oraz za pośrednictwem własnej wytwórni Racket Records, uszczęśliwia fanów tzw. official bootlegs i innymi fanklubowymi wydawnictwami.