Słuchaj
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Konrad Piasecki
Aga Kołodziejska, Tomek Florkiewicz
Marcin Sońta , Mateusz Ptaszyński
Michał Korościel
Justyna Dżbik, Roman Osica
Marcin Wojciechowski
Hubert Radzikowski
Sprawdź co graliśmy

Teraz gramy

U2

U2

U2

Jest rok 1978 – narodziny gwiazdy: W dublińskiej szkole średniej (Dublins Mount Temple High School)

Jest rok 1978 – narodziny gwiazdy: W dublińskiej szkole średniej (Dublins Mount Temple High School) na tablicy ogłoszeń pojawia się krótka notka informująca o założeniu zespołu U2. Jej autorem był Larry Mullen. Któż mógł przypuszczać, że był to początek długoletniej, wyjątkowej kariery i pasma wspaniałych sukcesów. Bono „Vox” Hewson (wokal), Dave „The Edge Evans” (gitara, instrumenty klawiszowe), Adam Clayton (gitara basowa) i Larry Mullen Jr. (perkusja) stworzyli kapelę, której popularność nie słabnie od 20 lat. Dzieje się tak być może dlatego, że żaden z członków U2 nigdy nie opuścił zespołu - przez wszystkie lata skład pozostał ten sam. Cała czwórka przyznaje, że od początku panowała wśród nich wyjątkowa atmosfera, istniał rodzaj wibracji, który potęgował ich zapał. Ów zapał zazwyczaj przeważał nad umiejętnościami, ale przecież nie o to chodziło. Bono miał powiedzieć o tym okresie: „Zaczynaliśmy trzema akordami, ale za to z niezwykłym entuzjazmem”. I tak na początku kariery, pełni energii pochodzącej z ruchu punkowego lat 70 sprzeciwiali się współczesnej beznadziejności świata. W 1979 roku wydali w Irlandii dla CBS Records „U23”, wspieraną serią koncertów, organizowanych przez sam zespół, bez specjalnej promocji, jednak trasa zakończyła się występem aż przed dwoma tysiącami fanów w Dublinie. Bilety na ten koncert wyprzedano w błyskawicznym tempie - był to pierwszy niewątpliwy sukces grupy. Wraz z uznaniem publiczności pojawiły się pierwsze nagrody: w styczniu 1980 roku wygrali w pięciu kategoriach plebiscytu czytelników irlandzkiego magazynu muzyki rock – „Hot Press”. W kwietniu tego samego roku U2 podpisali kontrakt z Island Records i miesiąc później wydali swój pierwszy singiel „11 O’Clock Tick Tock”. Przez następne trzy lata zasłynęli z niezapomnianych koncertów, zwracając uwagę nie tylko muzyką, ale całą oprawą i atmosferą. Bono potrafił w nieszablonowy sposób przyciągnąć publiczność: balansował na krawędzi balkonu sali koncertowej, obracał się plecami do pierwszych rzędów publiczności, by następnie rzucić się w morze wyciągniętych rąk. Pierwsze trzy albumy zespołu wyprodukowane zostały przez Steve’a Lillywhite’a i już debiutancki krążek U2 „Boy” (1980) okrzyknięty został jako nadzieja rocka wzbudzając zainteresowanie nie tylko na Wyspach Brytyjskich, ale także w USA. Kolejne płyty: „October” (1981) i „War” (1983) pozyskały dla U2 kolejne rzesze fanów i zdobyły uznanie raczej nieprzychylnej krytyki, która doceniła rosnący potencjał grupy. Co więcej - muzyków szybko zaczęto postrzegać jako najbardziej politycznie zaangażowanych od czasów legendarnej formacji „The Clash”.„Jeśli wam się podoba, dajcie znać” - powiedział Bono, przed pierwszym publicznym wykonaniem prowokującego „Sunday Bloody Sunday” podczas koncertu w Belfaście. Wtedy było już jasne, że na obu płaszczyznach: politycznej i emocjonalnej, z U2 utożsamia się coraz więcej młodych ludzi, również spoza Irlandii i Wielkiej Brytanii. W 1983 roku powstał „Under A Blood Red Sky” – dokument z koncertu w „Colorado Red Rocks Amphitheatre”, a magazyn „Rolling Stone” nazwał U2 zespołem roku. Niespełna 12 miesięcy później lider grupy ogłosił nieoczekiwaną decyzję zespołu o powierzeniu produkcji czwartego albumu eksperymentaliście Brianowi Eno (twórcy płyt takich gwiazd jak: David Bovie, czy Talking Heads) i jego protegowanemu Danielowi Lanois. Materiał nagrano w pełnej przepychu sali balowej zamku Slane, niedaleko Dublina. „The Unforgettable Fire” oferował nowe, bogate, panoramiczne brzmienie, które można usłyszeć w „Pride (In The Name Of Love)” - największym przeboju z albumu, który odniósł sukces na całym świecie. Mogło się wydawać, że ich trasa koncertowa promująca ten krążek nigdy się nie skończy. Zespół zapełnił po brzegi nowojorski Madison Square Garden, rozpalone do nieprzytomności fanki warowały przed hotelem muzyków wydając z siebie rozpaczliwe krzyki i głosząc wyznania miłosne. Narodziła się nowa legenda, obiekt kultu. Jednak pieniądze i sława, przynajmniej na początku, nie uderzyły Irlandczykom do głowy. W 1985 roku muzycy wzięli udział w koncercie „Live Aid”, a rok później zaangażowali się w trasę „Amnesty International Conspiracy Of Hope”. Kolejny rok rozpoczęli akcją „Rock’s Hottest Tickets” na okładce magazynu „Time”, jednocześnie ukazał się piąty albumu „The Joshua Tree”. To, co działo się wówczas przed sklepami płytowymi przeszło już do historii. W Wielkiej Brytanii płytę ogłoszono najszybciej sprzedającym się albumem (status platyny osiągnął w ciągu pierwszych 48 godzin sprzedaży). Oszałamiający sukces płyty i utworów z niej pochodzących: „With Or Without You”, „I Still Haven’t Found What I’m Looking For” i „Where The Streets Have No Name” zdecydowanie przewyższyły oczekiwania zespołu. Album został numerem jeden w dwudziestu dwóch krajach sprzedając się na całym świecie w ilości 15 milionów egzemplarzy. Po roku 1987, który przyniósł nagrody „Grammy” w dwóch kategoriach: Album Roku i Najlepszy Zespół Roku, U2 byli po prostu największym rockowym zespołem na świecie. Na kolejnej płycie pod tytułem: „Rattle And Hum” zagościli tal znakomici artyści jak: Bob Dylan i B.B. King. Po trzyletniej przerwie U2 nagrali, chyba najostrzejszą płytę w karierze „Achtung Baby”. Rozpoczęta w 1992 roku światowa trasa koncertowa zaowocowała nagranym w pośpiechu krążkiem „Zooropa”, a potem długo, długo nic... Na początku lat 90’ wydawało się, że U2 tak bardzo pochłania przeszłość, że zupełnie zapomnieli o swojej przyszłości. Na zakończenie swojej wielkiej trasy w Australii, Nowej Zelandii i Japonii, zespół wystąpił na triumfalnym koncercie w Dublinie. W czasie finałowego występu w wieczór sylwestrowy 1989 roku, Bono ogłosił, że jest w przeddzień znaczących przemian: „To koniec pewnego etapu dla U2” powiedział do 500 milionów słuchaczy radia BBC i RTE. „Musimy tylko nabrać dystansu i od nowa zacząć realizować swoje marzenia”. Jednak członkowie formacji nie zawiesili działalności i oddali się rozlicznym projektom solowym. Bono współpracował w tym czasie z Luciano Pawarottim (Pavarotti and Friends), Larry Mullen i Adam Clayton odświeżyli temat przewodni z serialu telewizyjnego „Mission Imposible”, który w wersji filmowej stał się wielkim przebojem. Po czterech latach wyciszenia, bo w 1997 roku ukazała się kolejna płyta U2 „Pop”. Trasa promująca to wydawnictwo, była największym wydarzeniem widowiskowym i finansowym w historii rocka. Światła, fantazyjne dekoracje, niespotykanych rozmiarów telebimy, przepych i kicz rodem z lat 80’ – to wszystko mogli podziwiać także fani w Polsce.Wkrótce potem na rynku pojawił się zbiór największych przebojów grupy, zebranych na dwupłytowym wydawnictwie „U2 The Best of 1980 – 1990”.W 2000 roku zespół wydał płytę All That You Can't Leave Behind, a cztery lata później How to Dismantle an Atomic Bomb, uznaną za najbardziej osobisty album w historii zespołu. W listopadzie 2006 r. wydano kompilację 16 najpopularniejszych utworów U2. W marcu 2009 ukazał się najnowszy album grupy pt. "No Line on the Horizon". Zespół trzy razy wystąpił w Polsce. W 1997 roku w Warszawie, w 2005 roku i 2009 roku na Stadionie Śląskim w Chorzowie. oficjalna strona zespołu: www.u2.com